Şair Yazar Beyza Aygün Köşe Yazısı: "Zamanın Bizden Götürdükleri"

Yaşam içerisindeyken kişilerin, duyguların hep öyle kalacağını sanıyoruz. Fakat geçmişten bugüne hayatımda ve hayatlarınızda pek çok şey değişti öyle değil mi ? Mesela bir sabah uyandığımızda artık çocuk değildik. Hunharca oynadığımız mahalle arkadaşları, o güzel renkli mahallemiz artık nerede ? Bir gün hepimiz son kez o mahallede o eski mahalle arkadaşlarımızla oyunlarımıza son verdik. Son kez yere düşüp kıyafetlerimizin dizleri yırtıldı. Ama tabi ki fark etmeden bu acımasız zaman bizden o günlerimizi de çaldı götürdü. Tüm insanlar, arkadaşlıklar sadece canlı varlıklar değil cansız olan evler, evlerdeki oturma odaları ne kadar renkli, sıcak ve samimi değil miydi? Yaşamımız içerisine bir doğallık, saflık ve renklilik vardı . Bakıyorum zaman bizden doğallığı hatta renkleri dahi alıp götürmüş. Peki sahiden nerede o eski saf ve mutlu arkadaşlıklar, dostluklar. Yıllarca aynı okulda okuduğumuz veya çocukluğumuzu birlikte geçirdiğimiz kişiler karşılaşınca değil selam vermek bir tebessüm gösterme tenezzülünde bile bulunmuyor. Halbuki ne çok anı ne çok hatıralarımız vardır o kişilerle. Zaman bizden fark etmende tebessümü bile alıp götürmüş. Her şey ve herkesin değerini ve anlamını yitirdiğini görüyorum ve bir bakıyorum kocaman kalabalık içerisinde ondan daha büyük olan YALNIZLIK. Tüm bu renksiz, duygusuz, umutsuz ve samimiyetsiz kişi ve varlıklardan sonra çekiliyorum kocaman kalabalık içerisinde kendi derin YALNIZLIĞIMA. Neşet Ertaş'ın dediği gibi Ah Yalan Dünya Yalandan Yüzüme Gülen Dünya.

Beyza Aygün