Gazeteci Yazar Yusuf Gül Yazdı: İstanbul'un Fethi Destanı Şiiri

Bin dört yüz elli üç, ferman yazıldı,

Gönüller tutuştu, safa dizildi.

Kutlu ülkü için, yollar kazıldı,

Yürüdü ordumuz, fethe doğru.

​

​Cihana nur saçtı, iman çırağı,

Gözlerde tüterdi, fethin durağı.

Açıldı İslam’ın, şanlı bayrağı,

Gidiyor askerler, dosta doğru.

​

​Altı Nisan günü, kuruldu pazar,

Şahi toplarından, surlar hep azar.

Ecel şerbetini, zalimler sezer,

Atıldı yiğitler, merde doğru.

​

​Kuşattı şehri de, sancağın alı,

Gönülde can buldu, fethin hayali.

Eridi Bizans’ın, tahtı, celali,

Yüzümüz döndü o, nura doğru.

​

​Yirmi Bir Nisan’ın, o dertli gecesi,

Çözüldü tarihin, zor bilmecesi.

Yürüdü gemiler, dağdan yücesi,

Süzüldü engine, suya doğru.

​

​Düşman şafak vakti, şaştı bu işe,

Gemiler karadan, gelmiş Haliç'e.

Korkudan yürekler, döndü ataşe,

Bıraktı Bizans'ı, derde doğru.

​

​Ulubatlı Hasan, mertçe ileri,

Siper etti canı, dönmedi geri.

Dikti sancağını, titretti yeri,

Yürüdü can feda, Hakk'a doğru.

​

​Yirmi Dokuz Mayıs, sökünce şafak,

Burçlara çekildi, o şanlı sancak.

Zulmetin tahtını, yıkarak ancak,

Girdi Fatih’imiz, şehre doğru.

​

​Ayasofya sustu, dinledi ezan,

Adalet mülküne, kuruldu mizan.

Çağ açtı tarihte, bu kutlu zaman,

Akıyor bu nehir, asra doğru.

​

​Gezgin’i der: Coşsun, bugün yürekler,

Kabul oldu gökte, bütün dilekler.

Niyaz eylemekte, ulu melekler,

Yöneldik aşk ile, yâre doğru.

​

GAZETECİ ŞAİR YAZAR

YUSUF GÜL (GEZGİN'İ)