Eğitimci Yazar Hayri Bostan Köşe Yazısı: "Şu Dünyanın Haline Bak"

Bize dediler ki kesinlikle hiçbir çıkar düşünmeden hizmet edeceksiniz. Allah rızası bunu gerektirir. Biz de öyle yapmaya çalıştık. Ama işi gücü dünyalık hesabı olanlar biraz babadan, biraz karıdan, biraz da temsil ettiği mevki makamdan dünyalıklarını artıranlar şimdi bizi beğenmiyorlar. “Hayatta bir baltaya sap olamadı. Kafası çalışmaz. İşe yaramaz birisidir” diyorlardır.

Dünyalık peşinde koşanlara bakıyorum. Haftada bir kerecik, bir vakit mahalle camilerine uğramaya fırsatları yok. Artık biz onları hiçbir yerde göremiyoruz. Kazandıkça daha çok kazanmak için hız artırıyorlar. Daha çok daha çok daha çok…Yüz milyonlara ulaşıyor varlıkları ama hala daha çok kazanmanın peşinde koşarken bir de bakıyorsun ki dibe vurmuş. Her şeyini kaybetmiş. Oturduğu ev bile elinden gitmiş. Birden eşitleniyoruz öyleleriyle.

Bir de hastalık ve ölüm gerçeği var. Küçük dağları ben yarattım havasında yürüyenlerle bir gün bir hastanenin üroloji servisinde karşılaşabiliyorsun. Onlara da makattan muayene, biyopsi uygulanabiliyor. Onlar da robotik ameliyatlarda kalabiliyor saatlerce. Bir gün öldüğünü duyuyorsunuz. Onlar da ölüyorlar. Mevki makam para güç hepsi birden puf oluveriyor. كل من عليها فان. و يبقى وجه ربك ذوالجلال و الاكرام

(Yeryüzünde bulunan herkes fânidir.

Yalnız sonsuz büyüklük ve ikram sahibi Rabbinin zâtı bâkî kala­caktır.)

İnsan çalışmalı, kazanmalıdır. Kazancından; yani Allah’ın kendisine verdiğinden o da vermelidir. Eli titreyerek değil, içinden gelerek yapabilmelidir bunu. Ama yakasını iyi niyet avcılarına da kaptırmamalıdır. O zaman gene kandırılmış oluyor.

Dünyamız ibretlik olaylarla doludur. Yeter ki ibret alalım.

Genç bir arkadaşımla sohbet ediyorduk. Ona şunu söyledim: “Tanrının bize vermediğini düşündüğümüz şeyleri dert ederek mutsuz olmaktansa verdiklerini düşünüp mutlu olmalıyız.” Bu sözü çok beğendi. Doğrusu benim de çok hoşuma gidiyor. Sahip olduğumuz nimetleri saymaya kalksak asla bunu başaramayız öyle değil mi?

Hayatı yaşanmaya değer kılan nelerdir iyi düşünmek gerekiyor bence. Ve “sadece iyilik yapmak” geliyor aklıma. Evet, hayatı yaşanmaya değer kılan en önemli şey iyilik yapmaktır.

İyilik nedir? Bütün güzel davranışlar iyiliktir. Ben sabahları yürüyüş yaparken yolumun üzerinde gördüğüm kedilere selam vermeden, onların hal ve hatırlarını sormadan geçemiyorum. Bir de yolumuzun üzerinde, duraklarda, çevremizde ne kadar atılmış çöp varsa onları görmezden gelemiyorum. Bu bende sanırım takıntı gibi bir şey oldu. Çünkü sadece önüme çıkanları değil, karşı kaldırımda, yol kenarlarında, çukurlarda gördüklerimi de topluyorum ve çöp konteynırına atıyorum. Elindeki bir çöpü uluorta yere atacak, ya da bir hayvan gördüğünde ona eziyet etme güdüsü taşıyacak bir alçak olmadığım için şükrediyorum.

Çocukluğumda sığır çobanlığı da yaptım. Komşumuzun eşeğini emanet alarak değirmene de gittim. Ve rahatlıkla söylüyorum ki ben hiçbir zaman hiçbir hayvana hiçbir eziyette bulunmadım. Hatta hayvanlarla insanlardan daha iyi anlaştığımı da söyleyebilirim.

Demek ki çevre duyarlığı, yardım etme isteği, paylaşma duygusu gibi çok güzel hasletler var. Bunları kişiliğimize kazandırmamız gerekiyor. Bu da öyle kitap okuyarak, vaaz dinleyerek, öğüt alarak olmuyor. Bunlar ancak ve ancak yapa yapa kazanılıyor.

“Bugün Allah için ne yaptın” diye hadis olarak aktarılan bir söz var. Yani Allah için özel bir şey yapmamız mı gerekiyor? Allah için yapılabilecek en güzel şey bence bildiğimiz ve öğrendiğimiz davranışları yaşamaktır. O zaman lisanı hal ile tebliğ de yapmış oluyoruz.

Bugün "Entel Köy Efe Köye karşı" diye bir filim izledim. Çok hoşuma gitti. Daha önce de izlemiştim. Bazı filimler vardır ki onları ara ara izlemek geerkir. Mesela Züğürt Ağa, Banker Bilo, Koro, Mandıra Filozofu gibi filimler. Acaba Diyanet İleri Başkanlığı böyle bir filim yapabilir mi? Yapamaz. Yapsa da her kafadan bir ses çıkar ve yaptığına da yapacağına da pişman eder izleyici kitlesi.

Birileri bizi kandırdıklarını, kendilerinin birer kasaba uyanığı olarak daha pratik yollar kullanarak, daha kestirmeden çok daha fazla şeylere sahip olduklarını mı sanıyorlar acaba? Burası imtihan dünyası. Çıkarı söz konusu olduğunda en önde, ortada alınması gereken sorumluluk olduğunda en arkada olanlar bence dünyanın en çok aldanan en ahmaklarıdırlar. Herkes ektiğini biçer. Etme bulma dünyası. Bizler her zaman, her yerde güzel örnek olmak zorundayız. Kim ne yaparsa yapsın bizi ilgilendirmez.

Bunun başka da bir yolu yok.

HAYRİ BOSTAN