Şair Yazar Elif Doğan Şiiri: "Ben Anneyim"

Yüreğimde bin telaş,

Gözlerimde umut taşırım.

Bir evladın nefesi için

Koca dünyayı karşıma alırım.

Benim sınırlarım yoktur,

“Yapamam” dediğim olmaz.

Söz konusu evladımsa

Korkular bile bana yaklaşamaz.

Bazen bir panter olurum

Yavruma gelecek zarara karşı,

Bazen sessiz bir dua olurum

Gecelerin en karanlık anında.

Dışım sert görünse de

İçim pamuk misali,

Bir damla gözyaşında bile

Titreyiverir anne kalbi.

Uykusuz geçen geceler,

Sessizce edilen dualar,

Kimse bilmez bir annenin

İçinde kopan fırtınalar.

Ben yorulsam da susarım,

Kırılsam da belli etmem.

Evladım gülsün yeter,

Ben acımı içime gömerim.

Çünkü evlat bana emanettir,

Geleceğe bırakılan mirastır.

Onu korumak, büyütmek

Hayattaki en kutsal savaştır.

Annelik sadece doğurmak değil,

Bir ömür yanında olmaktır.

Düştüğünde kaldırmak,

Karanlıkta ışık olmaktır.

Yaşı kaç olursa olsun

Anne yüreği hep aynı çarpar.

Evlat büyür belki ama

Anne sevgisi hiç yaşlanmaz.

Ben anneyim…

Karşılıksız sevgiyim ben.

Merhametin, fedakârlığın

En saf hâliyim ben.

Ve bilirim;

Bir annenin sevgisini

Hiçbir kelime anlatamaz.

Çünkü anne demek

Bir ömre sığmayan dua demektir…