Mustafa Söğüt Köşe Yazısı: "Geçici Dünyanın Arsalarını Parsel Parsel Götürmeye Çalışırken, Ahirette Cennette Bir Metrekare Yerimiz Olsun Diye Uğraşmıyoruz"

İnsanoğlu yaratıldığı günden bu yana sahip olma duygusuyla yaşamaktadır. Daha büyük evler, daha geniş arsalar, daha çok mal, daha çok servet... Hayatının büyük bir bölümünü kazanmak, biriktirmek ve sahip olmak için harcar. Ancak çoğu zaman gözden kaçırdığı çok önemli bir gerçek vardır: Dünya geçicidir, ahiret ise ebedidir.

Bugün etrafımıza baktığımızda insanların yıllarca bir arsa almak, bir ev sahibi olmak veya mal varlığını artırmak için gece gündüz çalıştığını görüyoruz. Kimi zaman kardeş kardeşe, dost dosta, komşu komşuya sırf dünya menfaati uğruna kırgınlık yaşayabiliyor. Birkaç metrekare daha fazla yer sahibi olabilmek için yıllarca süren davalar açılıyor, gönüller kırılıyor ve insanî değerler zedeleniyor.

Oysa üzerinde bu kadar mücadele verilen dünya, bizden önce milyarlarca insana ev sahipliği yaptı. Nice krallar, sultanlar, zenginler ve güçlü insanlar geldi geçti. Hepsi bir gün bu dünyadan ayrıldı. Sahip oldukları arsalar, evler, servetler ve makamlar burada kaldı. Onlarla birlikte götürebildikleri tek şey yaptıkları iyilikler, işledikleri ameller ve geride bıraktıkları güzel izler oldu.

Ne yazık ki günümüzde birçok insan dünya için gösterdiği gayretin çok azını ahiret için göstermektedir. Dünya yatırımına ayırdığı zamanın, enerjinin ve düşüncenin küçük bir kısmını bile ebedi hayatı için ayırmamaktadır. Oysa cennetteki bir yer, dünyanın bütün servetlerinden daha değerlidir. Çünkü dünya fanidir, cennet ise sonsuzdur.

Bir insanın ahiret sermayesi; dürüstlüğü, güzel ahlakı, yardımseverliği, merhameti, ibadeti ve insanlara faydalı olmasıdır. Yetimin başını okşamak, bir ihtiyaç sahibine yardım etmek, gönül kazanmak, anne ve babaya hürmet etmek, kul hakkından sakınmak ve güzel işler yapmak; ahiret için yapılan en büyük yatırımlardır.

Bugün kendimize şu soruyu sormamız gerekir: Dünya için gösterdiğimiz çabanın ne kadarını ahiretimiz için gösteriyoruz? Bir arsa alabilmek için aylarca araştırma yaparken, cenneti kazanabilmek için ne kadar gayret ediyoruz? Malımızın değerini korumak için gösterdiğimiz hassasiyeti, kalbimizi ve ahlakımızı korumak için de gösterebiliyor muyuz?

Asıl akıllı insan, dünyayı tamamen terk eden değil; dünyayı ahiretin tarlası olarak görebilendir. Dünyada çalışır, üretir, kazanır; ancak kazandıklarının gerçek sahibinin Allah olduğunu unutmaz. Dünya nimetlerinden faydalanırken ebedi hayatını da ihmal etmez.

Unutulmamalıdır ki bir gün hepimiz bu dünyadan ayrılacağız. Geride bıraktığımız evler, arsalar, arabalar ve makamlar başkalarının olacaktır. Bizimle birlikte kabre girecek olan ise sadece amellerimizdir. Bu nedenle geçici dünyanın metrekarelerini büyütmeye çalışırken, ebedi yurdumuz olan cennetteki yerimizi de ihmal etmemeliyiz.

Dünya hayatı bir misafirhanedir. Asıl yurt ise ahirettir. Geçici olan için sonsuzu kaybetmemek, akıllı insanın en önemli vazifesidir.