Eğitimci, Şair Yazar Yalçın Sevim Köşe Yazısı: "Gerçek Bir Eğitim"

*Gerçek Bir Eğitim*

Gökyüzünün derinliklerinde süzülen bir kuşun kanat çırpışındaki o saklı muvazene, toprağın bağrında uyanmayı bekleyen bir tohumun iç çekişi gibidir eğitim; sessiz, derinden ve bütünüyle dönüştürücü. Bir zihnin perdelerini aralayıp içeriye sızan o ilk ışık hüzmesi, sadece karanlığı dağıtmaz; aynı zamanda insanın kendi içindeki uçsuz bucaksız coğrafyaları keşfetmesine imkan tanıyan o büyülü pusuladır. Bizler dünyayı gözlerimizle görürüz belki, ama onu sadece eğitimli bir ruhun zarif dokunuşlarıyla anlamlandırabiliriz.

Gerçek bir eğitim, bir kalıba dökülmek değil, o kalıpları kırıp kendi hakikatine kanat açmaktır. Bilgi dediğimiz o muazzam kütüphane, eğer kalbin imbiğinden süzülüp vicdanın toprağına ekilmiyorsa, kuru bir gürültüden öteye geçemez. Asıl marifet, evrenin o devasa şiirini okuyabilmektir; bir ağacın sabrını, bir nehrin kararlılığını ve bir insan bakışındaki o kadim kederi anlayabilmektir. Zira insan, sadece formüllerin soğukluğunda değil, bir fikrin peşinde uykusuz kaldığı o lirik sancıda büyür. Her yeni bilgiyle ruhumuzun çeperleri biraz daha genişler, bakışlarımızdaki pus dağılır ve nihayetinde kendimizi o büyük bütünün, o eşsiz armoninin bir parçası olarak buluruz.

Bu yolculuk, bitiş çizgisi olmayan bir ufuk çizgisidir; biz yürüdükçe genişleyen, biz öğrendikçe derinleşen bir sonsuzluktur. Diploma dediğimiz o mühürlü kağıtlar, sadece geçtiğimiz yolların birer hatırasıdır; asıl mükafat ise öğrenme iştahını bir ömür boyu diri tutan o çocuksu meraktır. Kendini inşa etmek, bir heykeltıraşın mermeri sabırla yontması gibi, ruhu fazlalıklardan arındırıp içteki o saf cevheri ortaya çıkarma sanatıdır. Eğitim, bize sadece dünyayı değiştirecek gücü vermez; bize önce kendimizi, sonra bakış açımızı değiştirme bilgeliğini sunar. Ve bir gün, öğrendiklerimiz bir şarkı gibi dilimize dolandığında anlarız ki; biz bu dünyada sadece bir yolcu değil, o büyük hakikat senfonisinin en umut dolu tınısıyız.

*Yalçın Sevim*