Şair Yazar Elif Doğan Yazdı: "Benim Adım Huzur"

Benim adım huzur, tanırsanız bilirsiniz,

Ne servete sevdalıyım ne de gösterişe dizilirsiniz.

Dünyaları verseler dönüp bakmam ardına,

Huzur yoksa bir yerde, ben de yokum yanında.

Kimileri para diye ömür tüketir durur,

Kimileri makam peşinde yollarda savrulur.

Oysa en büyük zenginlik kalbin sessizliğinde,

Bir damla huzur saklıdır hayatın derinliğinde.

Para gelir, para gider, ihtiyaçları karşılar,

Ama huzursuz bir gönülde hiçbir yara kapanmaz.

Başını yastığa koyup rahat uyuyabilmek,

İşte bütün servetlerden daha kıymetli demek.

Şehrin orta yerinde ya da dağların başında,

Huzur varsa insan mutlu olur yaşantısında.

Vicdanın rahatsa eğer, gönlün de sakinse,

Dünya güzelleşiverir bir anda gözlerinde.

Kimileri kaostan beslenir, gürültüden güç alır,

Kimileri huzur için nice şeylerden vazgeçer.

Çünkü bilir gerçek mutluluk gösterişte değildir,

İnsanın içindeki dinginlikte gizlidir.

Bana mevki gerekmez, ne kariyer ne şan,

Bir bardak su yeter bazen, bazen sıcak bir çaydan.

Sessiz bir köşe, huzurlu bir nefes, bir tebessüm,

İşte benim dünyam, işte benim özüm.

Dünya malı sizin olsun, bırakın beni hâlime,

Huzurla yürüyeyim hayatın ince yolunda yine.

Çünkü paranın da pulun da veremediği bir nur var,

Kalbe dokunan, ruhu saran eşsiz bir diyar.

Sorarsanız kim olduğumu, cevabım pek kısa olur,

Ne zenginim ne de ünlü...

Benim adım huzur..