1. Sizi Tanıyabilir miyiz? Kendinizden Bahseder misiniz?

Kendini tanımlamak zor. Bunu yapamıyorum pek Mustafa. Belki birkaç şey diyebilirim erinmeyen biriyim, iyi bir öğretmenim (sanırım hayatımda başardığım en güzel şey bu), her şeye şiirsel bakıyorum ve en önemlisi halen kollektif çalışmaya, iş birliğine çok inanıyorum.

2. Şiire nasıl başladınız?

Şiir hep vardı bende. Aklımda çocukluğumdan kalma çok fazla sanatsal anı var. Uçan bir huthut kuşunu gökte kaybolana kadar izlemek, duvardaki gölgelerle oynamak... sadece kelimeler yoktu. Sonra şiirle tanışınca Türkçe ders kitabında evet ben bunları biliyorum, ben neden şiir yazmayayım dedim. Çay poşetiyle küçük bir defteri güzelce ciltleyip ilk şiir defterimi yaptım ortaokulda.

İlk şiir yolculuğum böyle başladı.

3. En sevdiğiniz şiiriniz hangisi?

Zor bir soru.

En sevdiğim şiirim şu an üzerinde çalıştım "Kalina" şiir serisi var. O şiirlerimi daha çok seviyorum.

4. Şiirlerinizde hangi temaları işliyorsunuz?

Ben dosyalar üzerinde çalışmayı seviyorum. Çıkardığım ilk şiir kitabı olan "Zehra ve Ah Divanı" kitabı lirik bir çalışmaydı, bir aşk dosyasıydı. İkinci kitabım "Şiirin Ardı Benim Hikâyem" hem otobiyografik hem de dostluklar üzerineydi. Şimdi deneysel şiirler üzerine çalışıyorum.

5. Şiir yazma süreciniz nasıl işliyor?

Neredeyse her gün şiir yazıyorum, iki gün yazmayınca bir sorumluluğu yapmamış gibi hissediyorum. Genelde en yoğun şiir yazdığım mevsim yaz ayıdır. Çok üretken ve sürekli deneyen bir kalemim. Bunda kurduğum şiir atölyesinin de büyük bir rolü var.

6. Şiirinizi okuyuculara nasıl anlatırsınız?

Okuyucuları yormayan bir şiir, süslü ve yapay betimlemelerden uzak daha samimi ve estetik bir şiir olmasını istiyorum. Şiirin bir işçilik olduğunu düşünüyorum. Şiirin hem ritimsel hem de sembolik olmasına önem veriyorum.

7. En büyük ilham kaynağınız kim?

Küçük detayları çok severim. Şiirim küçük detaylar üzerinde kuruludur aslında. Söylemi bunun üzerinde kurguluyorum. Bu da şiiri daha çok görünür kılıyor gibi.

8. Şiir kitaplarınızdan bahseder misiniz?

İlk kitabım bir aşk dosyasıydı. Aşkı bölümlere ayırdım (tanışma, bağlanma, rutin...). Bu bölümlerin kendi içinde bir konu bütünlüğü var, bölümlere ayırdığım için şiirlere extra isim vermedim son bölüm hariç. İlk kitabin kendine has bir kitlesi de oluştu. Az da olsa fanatiği olan bir kitap oldu. Bu benim için çok değerli bir çalışma oldu ve bu kitaptan ödül almakta extra mutlu etti beni. İkinci dosyada şiirin kaynağına ve hikayesine odaklandım. 2 kitabımda Türk edebiyatında özgün ve kendine has bir çalışma olduğunu düşünüyorum. Bu çalışmalar bana diğer dosyalarımla ilgili de bir fikir verdi.

9. Okuyucularınıza mesajınız nedir?

Zaman çok değerli ve herkes kendi cenderesinde çok meşgul. Şiir o kaosu dağıtan bir zırh. Nefes aldıran ve iyileştiren bir tarafı var. Okuyucularıma önerim şiirin iyileştiren, sakinleştiren sesine kulak vermeleri.

10. Şiirinizi yazarken en çok nelere dikkat ediyorsunuz?

Okuyucu yormamaya dikkat ederim. Okuyucunun zihninde şiirsel bir tat, bir ritim olsun istiyorum. Hikâyeyi olabildiğince gizlemek bazen çocuksu bir şeyler yapıyormuşum gibi hissediyorum. Perdenin arkasına saklanmak gibi.

11. Şiir yazmak mı daha zor, şiir okumak mı?

Şiir yazmak çok zor. Okumak çok keyifli. Bu dünyada iki şeyi çok iyi yaptığımı düşünüyorum:

1.İyi bir şiir okuru olmak

2.İyi bir ogretmen olmak

Okumak benim için her zaman yazmanın önünde olan çok keyifli ve heyecan verici bir deneyimdir.

12. Kocaeli Şiir Okulu Ne Zaman Kuruldu?

2024 Mayıs ayında bir sosyal medya platformu olarak kurdum. Bu platformla şiire ilgisi olan ya da yeteneği olan insanlara ulaşmak istedim.

İlk atölyede: Berke Kuruoğlu, Gülçin Dinler, İdal Aydın, Yağmur Bahar Macit, Ozan Kaya, Mehmet Ali, Sema Hoca, Sanem Hanım, Zehra Baydın ... Birçok isimle amatör bir şekilde bazen kafede, bazen sahilde bir araya gelerek şiir atölyeleri verdim. 2 aylık kısa ve çok güzel bir atölye oldu.

İkinci atölyede isimler güncellendi çoğunlukla aramızdan ayrılanlar ve yeni katılanlar oldu: Hatice Filiz, Betül Çile, Melih Bayramoğlu, Halit Hoca, Şeyma Hoca, Ayşe Hanım, Nagihan Özen, Türkülerle Eyüp Ekibi... Bu ekiple baya eğlenceli etkinlikler yaptık ama şiirsel anlamda yetersiz kaldık.

Üçüncü atölye serüvenimiz daha profesyonel bir şekilde oldu. Tüsşad başkanı Dilek Dila Mert ile tanıştık ve derneğin üyesi olduktan sonra başkanımızın öncülüğüyle harika bir ekip kurduk. Belki de ömrümdeki en iyi atölye dönemim bu olacaktır. Çok fazla katılımcı oldu ama kemik bir kadro kuruldu. Bu benim şiiriminde güçlenmesine neden oldu. Unutulmaz kemik kadro su şekilde:

Yasemin Tanık

Burçin Uzun

Azam Emre

Muhsine Çakırer

Seher Soysal

Emin Özden

Baran Tapan

Ozan Kaya

Ferhat Aslan

Dilek Demir

Jale Gül Kaçmaz

Hayrettin Mirza

Ersin Zülfikaroğlu

Esma Öztürk

Sevval Akdeniz

Fatih Ersöz

Dilek Dila Demir

Hatice Çora

Emine Bal Demirtaş

Ayşe Doğan

Sermin Damar

Melek Arslan

Meral Aydın 

Ekrem Çakar

Kamuran Oğlu

Bu ekiple toplamda 26 ders işledik. Hem çok iyi bir dost olduk hem de çok güçlü bir yol kattettik. Meyvesini de hem şiir buluşmalarında aldık hem de Kocaeli şiir okulu fanziniyle taçlandırdık.

13. Şiir okulunda ne tür çalışmalar yapıyorsunuz?

Şiir okulunda ezberleri bozan yeni yöntemler kullandık. Akademik bilgiye boğmayan, etkinlik temelli, yazma egzersizleri olan, teknikten ziyade yeniyi önceleyen... Bir tarzla hareket ettik. Hiçbir dersi planlamadık bütün dersler doğaçlama bir planla ve tamamen akışta olan bir güncellikle ilerledi.

14. Son Olarak Ne Söylemek İstersiniz?

Kollektife inanan, emeği öne çıkaran, takım olmayı ve yardımlaşmayı önemseyen projelerin gücüne hep inandım. Bunu da 3.atölyede başardığımı düşünüyorum. Buradan atölyedeki kemik kadrodan herhangi birini saatlerce anlatacak kadar onları şiirleri üzerinde tanımak çok güzel. Hepsine bu oluşumda benimle oldukları için tekrar tekrar teşekkür ederim.